Het is inmiddels 4,5 jaar geleden dat Robin en Jeroen hun eerste gesprek over Trav’l voerden. Inmiddels hebben ze 3 vakantiejaren met daarin 11 vakanties achter de rug en maken ze zich op voor het 4e jaar. Hoog tijd om wat meer te weten te komen over hoe het nu gaat, waar ze vandaan komen en waar ze naar toe willen.

4,5 jaar terug, hoe ging dat eigenlijk?
Jeroen:
‘’Ik weet het nog goed! Trentels, zuid-Frankrijk, ons jaarlijkse uitje. Destijds gingen we één keer per jaar naar een vakantieadresje aan de rivier ‘de Lot’. Een privéplekje waar we de hele week niets anders deden dan vissen, barbecueën, een biertje drinken en ouwehoeren. Eigenlijk gewoon even helemaal niks, lekker je hoofd leeg maken. Je moet je voorstellen dat we op een ligbedje op een steiger lagen, pal in de zon, met een koud drankje in ons hand. Uitzicht over de prachtige rivier waar de ijsvogeltjes langs scheerden. Je sluit je ogen en denkt ‘wat kan het leven toch prachtig zijn’. Alsof we het op hetzelfde moment dachten: ‘hoe mooi zou het zijn als we onze cliënten ook mee kunnen nemen naar een plek als deze’. ‘’
Robin:
‘’Precies zo ging het. We spraken dit naar elkaar uit en al snel lag er een plan om dit te realiseren. Terug in Nederland zijn we gelijk de mogelijkheden bij onze werkgevers gaan onderzoeken. We liepen stuk. Zorginstanties zijn aan het bezuinigen en vakantie wordt als een ‘(overbodige) luxe’ gezien. Achteraf zijn we dankbaar voor dit antwoord, het werd namelijk voor ons het startschot om zelf begeleide vakanties te gaan organiseren.’’

Wat mooi om te horen dat jullie een beperking hebben omgebogen in een mogelijkheid. Doet me denken aan het ‘omdenken’ waar we tegenwoordig veel over horen. Hoe ging het verder?
Robin:
‘’Zeker een half jaar hebben we minimaal 1x per week afgesproken om te brainstormen. Volgens mij hebben we bij elk (lunch)café in Nijmegen wel binnen gezeten. Na veel schrijven, doorkrassen en opnieuw schrijven kom je op het punt dat je tevreden bent over de inhoud. De stap die volgde was het ontwikkelen van een ‘gezicht’: logo, huisstijl, website en het laten drukken van een folder.’’
Jeroen:
‘’En dan is het zo ver, afspraak bij de Kamer van koophandel. Best spannend, maar ook heel veel zin in. Vanaf februari 2017 ingeschreven en gelijk hetzelfde jaar al 2 vakanties gedraaid. Mooier hadden we het een jaar daarvoor zeker niet durven dromen’’

Het is inmiddels 2020 en dat betekent dat jullie al een aantal jaren ervaring hebben opgedaan. Hoe loopt het tot nu toe?
Robin:
‘’Het loopt fantastisch eigenlijk! We zijn echt heel blij en trots dat we elk jaar mensen mee mogen nemen die graag met ons op vakantie gaan. Er zijn zelfs deelnemers die 2x per jaar boeken. Komend jaar zijn er 2 deelnemers die al voor de 5e keer met ons mee gaan. Hoe gaaf is dat?!’’
Jeroen:
‘’Daarbij zien we dat er elk jaar een kleine groei zit in het aantal deelnemers. Waar we in het eerste jaar 2 vakanties hebben gedraaid, hebben we er het afgelopen jaar 5 gedaan. Het is voor ons geen doelstelling om zo veel mogelijk vakanties te draaien, maar we vinden het wel leuk om een breed aanbod te hebben zodat er voor iedereen keus is. En dat kan alleen maar als je ook voldoende deelnemers hebt.’’

De groei op zich is dus geen doelstelling, maar waar liggen jullie ambities wel?
Jeroen:
‘’Uiteraard lijkt het ons leuk om Trav’l nog groter te maken dan het nu is. Echter vinden we ook de afwisseling met ons andere werk leuk en willen we niet aan de lopende band vakanties draaien. Wat mij betreft wil ik graag de kwaliteit van de afgelopen vakanties behouden, met de komende jaren een lichte groei in deelnames/vakanties. Eigenlijk precies zoals het vanaf het begin gaat!’’
Robin:
‘’Sluit ik me helemaal bij aan. We zien nu dat er elk jaar een aantal vakanties bij komen en voor komend jaar zelfs een reis buiten Europa, naar Gambia. Als we deze groei langzaam door kunnen zetten dan ben ik super tevreden.

Eigenlijk nu al een succesverhaal zoals jullie er over vertellen. Als je terug kijkt op alle vakanties die jullie gedraaid hebben, wat is je dan het meeste bij gebleven?
Jeroen:
‘’Jeetje, moeilijk om een specifiek moment te noemen. We zijn met zo veel bijzondere mensen weg geweest die allemaal weer heel bijzondere verhalen met zich mee brachten. Ik kan me elke deelnemer en alle situaties nog goed herinneren. Over alle vakanties kan ik ook heel gedetailleerd vertellen, dat kan ik over mijn privé vakanties niet eens!
Maar als ik iets zou moeten noemen dan is dat het volgende. Genieten staat tijdens onze vakanties voorop. Het is vaak lachen, gieren, brullen. Maar soms ook emotioneel. Afgelopen jaar stond ik met een deelnemer op het Nederlandse strand te genieten van het uitzicht, het geluid van de zee en de vrijheid die je voelt als je daar bent. Opeens hoor ik een snik naast me en weet ik niet of ik verdriet of geluk zie. Als ik vraag wat er is, vertelt deze vrouw dat ze al 30 jaar niet meer op het strand is geweest. Niet om financiële redenen maar vanwege gebeurtenissen die er voor hebben gezorgd dat ze niet meer de deur uit durfde en daardoor een heel geïsoleerd leven leidde. Dat wij dan door middel van onze begeleide vakanties het mogelijk kunnen maken dat deze vrouw iets kan doen wat tot voor kort onmogelijk leek, dat is waar ik het voor doe!’’
Robin:
‘’Zoals Jeroen al zegt zijn er tal van mooie momenten geweest. Wat ik ontdekt heb is dat iedereen een vakantie op een andere manier ervaart. Voor de één is relaxed naar het strand gaan echt vakantie, daar waar de ander geniet van een jeepsafari. Maar wat mij vooral is bijgebleven, is dat je moet genieten van de kleine simpele dingen. Na iedere vakantie vragen wij aan de mensen wat ze het leukst en minst leuk vonden. Je verwacht dan dat een dagje uit of gezamenlijke activiteit zoals een spelletje spelen wordt genoemd. Echter vertelde een mevrouw ons dat ze iedere dag heel erg genoot van het ontbijt. Iedere ochtend starten we de dag met een gezamenlijk ontbijt. Voor mij iets normaals, maar voor veel mensen is dat dus niet zo vanzelfsprekend. Omdat er een klein of geen sociaal netwerk is bijvoorbeeld. Iets waar ik op dat moment niet meteen bij stil stond. Wat ik als simpel en vanzelfsprekend ontbijtje zie, kan dus voor iemand anders al een groot moment van geluk zijn.

Prachtig om te horen allemaal. Tot slot, zijn jullie over 5 jaar nog altijd bezig met begeleide vakanties organiseren?

Robin/Jeroen:
‘’Zeker weten!!’’